zondag 31 december 2017



The Colours of a Nightmare

A nightmare is dark
but once
you comb her manes,
caress her fur,
and win her trust

she breaks down
and shines
her rainbow colours
to all who can see

Reality

(c) Marcia Baldwin 'Majestic Horse'

donderdag 28 december 2017




Zonder naam

Pluispaardenbloem en 
witte klaver

wiegen
in een veld van groen

Waar

de kleine witte merrie
met goudglanzende lange manen
graast

Alleen
is ze

Of beter:

In haar
één

Ze kijkt op,
hoorde ze iets?
Haar oren draaien naar achteren

Een zachte echo
in de verte

Een nieuwe stem
Een oorspronkelijk geluid
wat ze nooit
eerder
binnen kon laten

komen

gaan

Haar oren waren niet gevoelig
genoeg

Ze spant zich niet in
brengt haar hoofd
rustig
naar beneden

Beroert met haar zachte lippen
dat ene witte bloempje
zo teer
met stevig steeltje
het ruikt zo zoet

Dan weer

die echo
van vroeger
maar toch anders

Stil,
altijd stil

in haar wereld

misschien
alleen
het zuchten
van de wind

Wachtend op die echo
die steeds terug komt

En weer
heft ze haar hoofd op
luistert
 kijkt achterom

Maar ze ziet
gewoon
dat wat er altijd is

Het groene veld
de pluispaardenbloem
en de witte klaver

van geluk

(c) White Arcturian Horses





dinsdag 28 november 2017

Oh Westerschelde


Containerschepen laten zich dragen
door jou
Vaargeulen verdiepen zich
in jou
Antwerpen, Gent en Terneuzen vechten
om jou


Scholeksters vliegen
naar huis
over jou
Meeuwen drijven
op golfjes
in jou
Een witte reiger waadt
in het ondiepe
 van jou
Een aalscholver praat
over visjes
met jou

Mijn Westerschelde

Gezwommen, zo koud,  in jou
Gefietst, tegenwind,  naast jou
Gedroomd over zijn, met jou
Gehuild en geschreeuwd,  naar  jou

Gewandeld met Faye, bij jou
Gestaard naar de overkant
Met Faye, zo trouw
Gepraat met vriendinnen
In de warmte van jou

Oh Westerschelde

Eb trekt zich terug
Vloed zwelt snel aan
Ik word overspoeld
door jou


Stroom uit in de zee
En neem me dan mee

Want ik hou zo van jou



vrijdag 13 oktober 2017



The return of the Pegasus




Here I am
From the heavens above
I see your sweet eyes
They're filled with love

In times of turbulence
I always return
To wake you up
And help you learn

Prepare your body
And rest your mind
Be gentle and strong
Leave no one behind

Together with you
I can spread my power
Lead and then follow
This is the hour

Withdraw into silence
And find your peace
Together we'll dance
In grace and with ease

Hear my message
And spread it around
Speak out for the fallen
Our strength is unbound

I am Pegasus
Your goldenwinged friend
You're never alone
I am here till the end

zondag 1 oktober 2017

De boom

Ik zit met mijn rug tegen de boom. Hij is als een comfortabele stoel waarin ik precies pas.
Zijn takken buigen diep door, ik kan de uiteinden bijna aanraken. De lichtheid van de lentebloesem, de volheid van het donkergroene zomerblad en de vruchten in het najaar hebben hem soepel gemaakt.

In de winter kraken zijn takken mij verhalen toe. Over hoe hij ooit begonnen is, honderden en honderden jaren geleden. Geplant door een meisje dat hem verzorgde als haar lievelingsdier. Hoe ze hem water gaf en tegen hem praatte, met haar kleine handjes zijn stam aaide.
Ik weet hoe ze heette. Ze had dezelfde naam als ik.

In de lente zie ik het lichtgroene, opgerolde blaadje dat niet kan wachten, de eerste wil zijn.
Vogels wonen in zijn kruin, ze maken nestjes van wit dons en leren hun kinderen vliegen vanaf de veiligste plek.
In de zomer sta ik op, rek me uit en ren naar de andere kant van het veld. Dan kijk ik naar hem met afstand. Hoe hij groter en groter is gegroeid. Ik ben zo trots dat ik bij hem mag horen, dat hij mij altijd geeft wat ik nodig heb. Schaduw in de hitte.
In de herfst luister ik naar de bladeren. Zelfs als het windstil is vallen zij in mijn schoot. Een rood blad met gouden nerven fluistert hoe goed het was voor haar, dat ene jaar aan de boom. Hoe ze trilde aan de takken en wiegde in de wind. Ik graaf een kuiltje in de vochtige aarde en begraaf haar dicht tegen de wortels: zo is ze weer terug is bij hem die haar het leven gaf.

En dan weer opnieuw.


dinsdag 16 mei 2017

Fakir (by EDEN - Escuela Del Equilibrio Natural) - 20170103 (1).JPG

foto; EDEN

Bles(sed)

Dat plekje (daar in ’t wit)
op je hoofd..
Een vloek of een zegen
Wat heb je geloofd?

Rood gevaarlint
gespannen
rondom een zwart gat

Dieper, ga dieper,
Want daar ligt de schat.

Vandaag liet de cobra zich bezweren
Door jouw vertrouwen en mijn zachte leren

Je droeg me,
toen ik niet meer liep
Je volgde,
toen ik je zachtjes riep
Je gaapte,
toen ik, heel even, sliep.

Je zocht de steun
die ik je kon geven
Fakir, oh Fakir

Bries je
spanning
De grote ruimte in
Wind je
niet meer op
Het heeft geen zin!
Houd je mooie ogen
op je kracht gericht
Dan weet je..
het teken..
Het geeft Licht!

Haal je cobra niet weg
Dan gaat het mis.
Ik ken jou, ik ken het!
Weet nu wat het is!
Luister, oh luister, naar wat ik je zeg.

Negeer zijn valse gesis.

De slang van jou
was
..maar een touw

Dat nu in goede handen is.

dinsdag 14 maart 2017


‘All my demons greeting me as a friend’ 

(titel debuutalbum Aurora, https://www.youtube.com/watch?v=dz-sLltRZoA)



Voor Fakir 


(c) foto EDEN





Een kronk’lende slang
spuwde zijn gif
en maakte je bang

Een nieuwe verscheen
(die je vertrapte)
uit zijn dode kop sprongen
tien glib'rige jonge
(gevaarlijker nog)

Bezweer ze, oh Fakir
met zachte stem
Laat de zucht van de wind
door je lichaam blazen,
Kijk naar hun doorschijnendheid
Voel het bloed 
achter je ogen razen

Tot zij langzaam 

en 

lang

zamer 


wiegen



Eén met het ritme,

(zodat jij kunt vliegen)

Opgerold rustend
in rietronde mand

Als jij gaat in galop
naar de waterkant!



Roep je slangen te hulp
Als het nodig is
Dan rijzen zij hoog
In een cirkl’ende dans
Geelgouden ogen gericht op jou

Heel in het heden
Het oude vel is afgegleden

En zie!

Onder 't glimmende zwart
Flonk’rende schubben,
groen, rood en blauw
licht weerkaatsend op je hart
En ze zingen 
(slissend, gelijkgestemd)
Wij dansen voor jou
Wij eren jou
Wij zijn blij dat jij er bent

donderdag 2 februari 2017

Het witte licht van de hengst

De eerste dans

In vele gedaanten komt hij

De vlucht van de vogels
zwenkend over de grens
tussen land en zee

Ergens in Zeeland
Maar het voelt als zwierig Spanje
met dans en scherpte
het geswoesj van de zweep

Trek je terug
en laat dan jezelf zien

Het wuivende gras
de wind zwelt aan
doet de blaadjes trillen

Je kent dat wel
die natuur die niet te vangen is
Gevoelens van herkenning
die hol klinken op papier

Want wat is het echt
het witte schijnsel van de hengst
op klaarlichte herfstdag
onder lichtblauwe hemel








Beeldtaal