donderdag 10 augustus 2017



Toegewijd

Als het stormt
De regen op je warme lichaam striemt
Je de ander moet verlaten  
De geest van vroeger waart
Over natte straten
Voel dan hoe het zaad ontkiemt

Als de spanning
Je spieren samenspant  
Je huilt en roept om wat je kent
Je schreeuwt om verre vrienden
Houd je sterkte dan
Van leven

Als je vlammende verleden
voor je ogen waarheid lijkt
En je, in jezelf gekeerd,
Niet weet het doel, de zin,
Op de weg waar alle wil passeert
Zorg dan dat je mij bereikt

Hoor mijn hart, Faye,
Zuiver voelend
door alles heen
Je kunt de tijd niet controleren
Rust maar, oersterk oorlogspaard
Ik ben bij je
Telkenkere


1 opmerking:

Yvonne Jansen zei

Een beeld ; striemende regen en Faye en jij met het water in je ogen druppend
uit je haar en Faye draait haar achterhand naar de wind en naar de regen. Ze roept en jij luistert. "Toe maar ,rustig maar en goed zo" zegt Jason ,hij moedigt jullie aan. Je loopt door met haar en ze spant zich minder op.
Het is alsof jullie in een verhaal verzeild zijn geraakt maar het is ook echt. Geen film hoewel de beelden klaar zijn om te filmen. Er is niemand, er is geen camera en niemand roept :"stilte op de set we gaan draaien, en 5 4 3 2 1 actie. Geen figurant komt voorbij op de fiets. De regenmachine blaast werkelijk van boven naar beneden. Het water sijpelt langs je rug en via je benen in je al doorweekte laarsjes. Faye`s vacht vertoont lange neerwaartse stralen. Ze kijkt en jij kijkt terug. Samen zijn jullie daar en is het de realiteit die zoveel sterker is dan ooit in jouw gedachten. Hoe of het dan zou zijn.